Gebruikersparticipatie moet meer zijn dan een ad hoc
initiatief dat eenmalig of slechts af en toe plaats vindt. Participatie is
immers geen methode. De participatieladder van Edelenbos, met
zes niveaus van participatie (informeren, raadplegen, adviseren, coproduceren,
meebeslissen, zelfbeheer) geeft duidelijk aan dat gebruikersparticipatie een
proces is. Meerdere treden van de participatieladder (moeten) worden beklommen
en de ene trede kan niet zonder de andere. Dit betekent dat zomaar los een
methode op een bepaald niveau inzetten niet voldoende, maar ook niet aangewezen
is. Als de onderliggende treden van participatie niet genomen zijn, zal de
gebruikte methode immers zijn doelen niet bereiken. Daar dreigt het gevaar van schijnparticipatie.