In de
literatuur over gebruikersparticipatie in de zorg- en welzijnssector zijn er
weinig voorbeelden van methodieken op dit niveau terug te vinden. Meer nog, dit
niveau van participeren wordt vaak niet opgenomen in de participatieladder.
Mogelijke verklaringen hiervoor zijn enerzijds het feit dat het niveau
“coproduceren” zeer dicht aanleunt bij het eerstvolgende niveau “meebeslissen”.
Hoewel verschillende methodieken misschien als primaire doelstelling het
coproduceren hebben, situeert het effect van deze methodieken zich toch vaak op
het hogere niveau van meebeslissen zodat ze bij dit hogere niveau ingedeeld
worden. Anderzijds is het ook mogelijk dat het begrip coproduceren, en de
invulling die eraan gegeven wordt, te hoge verwachtingen creëert over het te
bereiken resultaat van deze coproductie. Hierbij is het dan belangrijk op te
merken dat coproduceren om ‘op het eerste gezicht’ kleine samenwerkingsverbanden
kan gaan, die evenwel, ingebed in een visie rond participatie, een wezenlijk
verschil uitmaken en dus zeker ook ‘groots’ kunnen genoemd worden.