Zorgverleners moeten niet alleen systematisch gebruikers het recht geven om mee
te mogen beslissen over zaken die hun eigen leefsituatie of de gemeenschap
aanbelangen, maar ook moeten ze nagaan op welke manieren ze dit ‘mee
beslissen’ kunnen vorm geven. Bovendien kan het belangrijk zijn dat
zorgverleners weten hoe ze hun gebruikers kunnen ondersteunen bij het (leren)
nemen van eigen beslissingen. Mee beslissen betekent immers ook dat je eigen
verantwoordelijkheid toeneemt, en voor gebruikers die het weinig of niet gewoon
zijn om zelf beslissingen te mogen nemen, kan dit tot stress en onzekerheden
leiden: welke beslissing moet ik nemen en wat als ik een foute beslissing neem?
Als gebruikers steeds vaker zelf beslissingen nemen en zo de regie van hun
eigen leven in eigen handen nemen en houden, moeten zorgverleners reflecteren
over hun taken en begeleidingsrol en zich afvragen waar ze zelf nog te veel de
regie in handen hebben en beslissingen nemen in de plaats van hun gebruikers.
Deze mentaliteitswijziging, want dat
is het echt wel!, kan maar als deze wijziging gedragen, ondersteund en
aangemoedigd wordt door het beleid van de betrokken dienst of voorziening én
indien elke betrokkene deze nieuwe visie en nieuwe manier van handelen
consequent en systematisch toepast.